مدیریت سنگین ورزش در تهران

علی جوادی موفق منهای تختی و…!

ورزش استان تهران را می توان لایسنس نود 32 ماکت و الگویی از وزارت ورزش دانست چه اینکه اداره کل ورزش پایتخت علاوه بر پوشش امور جاری و عمرانی محل تلاقی اردوهای تیم های ملی مسابفات بزرگ ملی تورنمنت ها و جشنواره های سراسری نیز می باشد. از طرفی تمامی نهادهای رسمی، فدراسیون های جهانی که برای بازدید از مراکز ورزشی به ایران می آیند تهران را نمونه انتخاب می کنند و همه نهادها و سازمان‌های بزرگ کشوری مانند دولت مجلس و قوه قضایبه و بسیاری از سازمان‌ها و‌نهادها از تهران امکانات ورزشی می خواهند. نکته حائز اهمیت اینکه شهر های استان تهران هر کدام به اندازه برخی استانها جمعیت دارند و اگر سرانه ورزشی استان تهران را به نسبت جمعیت در نظر بگیریم به طور مثال از کهگیلویه و بویراحمد و یا خراسان جنوبی بسیار پایین تر است. طبیعتا مدیریت در استانی با ۱۶ میلیون جمعیت نیاز به یک سازگار منحصر بفرد دارد و آنکه به عنوان مدیرکل در این استان مدیریت می کند باید دارای توانمندیهای خاص و اهل تعامل، سیاست و آشنا و مسلط به ورزش و تا حدودی آشنا به رمز و رموز سیاسی هم باشد. بعد از انقلاب تا امروز افراد زیادی آمده و رفته اند و اداره امور را برعهده داشته اند ولی در این بین نام سه نفر بیشتر از دیگران می درخشد. زنده یاد حجت الله خطیب در صف اول این چهره هاست. چون طولانی ترین دوره مدیریت را داشت و هنوز هم بسیاری از فضاهای ورزشی را مدیون خطیب هستیم. با احترام به سایر عزیزان بعد از خطیب، رضا گل‌محمدی از جنس ورزش طی حدود ۵ سال توانست خرابی های پس از خطیب را هموار کند و ابهت را به ورزش پابتخت برگرداند و‌ پس از گل محمدی دوره کوتاهی پریجهره آمد که فرصت چندانی نداشت و نوبت به علی جوادی رسید. خب جوادی نا آشنا نبود چه اینکه در فوتبال تهران سابقه داوری داشت ولی سابقه مدیریتی از وی سراغ نداریم. حداقل در کلان ورزش و تصور این بود که پس از مدت کوتاهی وی نیز جابجا می شود‌. اما وقتی در اولین نشست خبری رودروی ایشان نشستیم، ادعاهای بزرگ و حرف های جدیدی از آینده ورزش تهران زد، تا جایی که به خود گفتیم یا از نا آشنایی است و یا اینکه خیلی مسلط است. صدها فضای ورزشی از گذشته ها، نیمه کاره و با حداقل بها در دست بخش خصوصی بود. و ‌طرف های مورد نظر چنان ریشه د‌وانده بودند که کم کم سند استخرها و زمین های چمن مصنوعی و سالن‌ها را بخصوص در شهرستانها بنام خود می دانستند.
علی جوادی همین که آمد با قاطعیت از لغو تمامی قراردادها و بازگرداندن صدها مجموعه به اداره کل گفت و بازهم جدی گرفته نشد چون مافیای آن طرف خیلی ریشه دوانده بود. امروز که تقریبا تمامی آن زیاده خواهی ها از بین رفته و ورزش تهران صاحب نظم و نظام و شهرستانها و حوزه های استان تهران نیز به ثبات رسیده اند، تقریبا کار ورزش از معاونت ها تا روسای شهرستانها همه و همه دست خانواده ورزش افتاده و در المپیاد استعدادهای برتر، تهران دوباره همانی شد که کم کم بایستی تهران را جدا کرد و بعد از تهران امتیازات سایر استانها را محاسبه نمود‌. اینها همه با ثبات مدیریت با درایت و با زحمات شبانه روزی همه خانواده ورزش استان حول محور مدیرکل جهادی آن کسب شده است. نقاط تاریک هم البته هست که علی جوادی باید خيلی جدی ورود کند. مهمترین آنها بورکراسی اداری است که بعضا خیلی آزار دهنده شده و با وجودی که کارکنان با شرافتی در اداره کل با جان و دل کار می کنند اما بنظر می رسد برخی موارد کاری خیلی در گیرودار اداری معطل می ماند. ورزشگاه تختی دومین مشکل بزرگ ورزش پایتخت است. امیدوار بودیم‌ جوادی پس از آنکه با شهرداری تهران بر سر زمین های ورزشگاه تختی به توافق رسید و امتیازات خوبی هم گرفت، این ورزشگاه را برای فوتبال لیگ برتر طوری آماده کند که استقلال و پرسپولیس، نروند اراک و‌ یا شهر قدس بازی کنند! اما واقعا این ضعف بزرگ جای دفاع ندارد مگر اینکه علی جوادی برنامه جامع تری برای این مجموعه مظلوم داشته باشد. منتظریم علی جوادی در این باره شفاف سازی کند که تخصصی ترین رشته وررشی مورد علاقه وی چرا اینگونه بی سر پناه است. هیات فوتبال، هیات والیبال، هیات هندبال و برخی دیکر از هیات ها همچنان از استانهای دیکر عقب افتاده اند در حالیکه روزگاری جزو پایگاه‌های اصلی در ایران محسوب می شدند. تا جایی که امروز فقط نامی از آنها باقی مانده است با وجودی که روسای هیات های فوق جزو فرهیختگان کاربلد در ورزش بشمار می روند، پس باید دید که ایراد کار در کجاست که از فوتبال تهران فقط چاقو‌کشی نوجوانان و درگیری های متعدد با داور به چشم می آید! یا در هندبال استان تهران که روزگاری مهد بزرگان بود چرا اوضاع خوبی نداریم و البته که در بسیاری از هیات ها هم شاهد رشد چشمگیری بوده ایم. برای برخی هیات های ورزشی در تهران هنوز با گذشت بیش از ۶ ماه هنوز شناسه باز نشده و‌ بنظر می رسد نوعی ناهماهنگی در این بخش به چشم می خورد و اینها به روند روبه رشد ورزش تهران آسیب جدی می زند. در این باره با علی جوادی حرف بسیار داریم که در مصاحبه رودرو حتما کنکاش خواهیم کرد. ولی علی جوادی نمره قبولی گرفته و همچنان محکم و‌ جهادی دارد به راه خود ادامه می‌دهد.

پیش بینی های لازم برای سفر به آمریکا

دو نفر، برای کاری که لزوماً باید انجام شود، کافی است

خدا را شکر که سرانجام عقلانیت در فوتبال ملی بر تصمیمات عصبی و نامعقول چیره شد و قرار است دو نفر از سوی فدراسیون فوتبال ایران که ویزا دریافت داشته اند عازم واشنگتن محل برگزاری مراسم قرعه کشی رقابت‌های جام جهانی ۲۰۲۶ شده و در مرکز کندی سنتر حضور پیدا کنند. باید پذیرفت که این دو نفر، برای کاری که لزوماً باید انجام شود، کافی هستند و احتیاجی نیز به لشکر کشی نبوده و نیست.

امیر قلعه نویی و امید جمالی هر دو کار خود را خوب بلد بوده و بعد از انجام مراسم قرعه کشی، قطعأ با تیم‌هایی که در سید دو قرار دارند، جهت انجام بازی تدارکاتی مذاکره و از سوی دیگر در جلسه کنگره FIFA نیز حضور خواهند یافت. جلسه‌ای که در آن پیرامون موضوعات مهمی نظیر انتخابات کمیته‌های FIFA، تصویب قوانین جدید فوتبال و تعیین بودجه بحث و تبادل نظر خواهد شد. نفراتی که باید در پایان کنگره نیز باید آرای خود را به صندوق فیفا بیندازند. اما آنچه که جای نگرانی دارد، گام بعدی ما در این رقابت‌هاست. یعنی زمانی که تیم‌ها عازم کشور میزبان خواهند شد و اگر قرار باشد که تیم ما در آمریکا بازیهای مقدماتی خود را انجام دهد، ممکن است به دلایل مختلف، برخی از بازیکنان ما نتوانند لایسنس آنتی ویروس نود 32 ویزای آن کشور را دریافت کنند، لذا خوب است که امیر قلعه نویی از طریق فدراسیون بین المللی فوتبال فهرست بازیکنان خود را جهت بررسی و اخذ تائیدیه به آنها ارائه و غیر مستقیم FIFA را در جریان این موضوع قرار دهد و مدعی نیز باشد که قبلا نسبت به این امر مهم اقدام کرده است. و حتی اگر برخورد آمریکایی‌ها منفی‌تر از این پیش‌بینی‌ها باشد، باز آنها پیشنهاد استقرار گروه مربوط به ایران را در مکزیک تسلیم FIFA کنند تا بنوعی مشکلات بعدی را نیز پیش بینی کرده باشند. البته ذکر این موضوع نیز ضروری است که پیش از این نیز FIFA در مواقعی به چنین موضوعاتی هم ورود داشته است. برای مثال می توان به سال ۲۰۰۷ که نیوزیلند برای دروازه بان فیجی ویزا صادر نکرد و دلیل آن را نیز سیاسی اعلام کرد اشاره داشت. در آن زمان با پا در میانی FIFA و مشکل صدور ویزای آن بازیکن حل و او توانست به نیوزیلند سفر کند و یا در سال ۲۰۲۵ امارات و در مسابقات بانوان اگرچه کشور میزبان به تیم زنان پناهنده افغانستان ویزا نمی‌داد، اما در نهایت با مداخله FIFA مسابقات از کشور امارات به کشور مراکش انتقال داده شد!

امان از دست نامهربانی ها

مبینی ایستاده رفت

با محمدرضا نصرالله زاده در کنار مزار شهدای گمنام وزارت ورزش ایستاده بودیم، که آقا مهدی از آن سربالایی بالا آمد و با روی خندان سلام و احوالپرسی و خب دلخوری از برخی بی مهری ها در سیما و گفتارش کاملا نمایان بود. به او گفتیم این آقایان و خانم ها مثل حباب روی آب می آیند و‌ می روند و آنکه دانلود موزیک باقی می ماند شما هستید. شما کارشناسان وزارت ورزش …

صد البته عمر دست خداوند است اما امان از برخی نامهربانی ها که می سوزاند.
امان از بی مهری ها، امان از تبعیض ها …
رفتنش را باور نمی کنیم هر چند مشیت الهی است و باید پذیرفت.
روحش شاد مهدی عزیز و خوش قلب.
خداوند به خانواده محترمش صبر بدهد و تسلیت به همکاران وزارت ورزش و فدراسیون ها. تسلیت به جامعه ورزش.
روحش شاد. یادش گرامی

با حضور معاون استانداری تهران

استادیوم ۳ هزار نفری آلارد به بهره‌برداری رسید

آیین افتتاح و بهره برداری از استادیوم ۳ هزار نفری آلارد با حضور سید کمال الدین میرجعفریان، معاون عمرانی استانداری تهران، حسن قشقاوی نماینده مردم بهارستان و رباط‌کریم در مجلس، مسئولین شهرستان و … افتتاح شد.

میرجعفریان در حاشیه این مراسم بیان داشت: رباط‌کریم با توجه به مصوبات استاندار و بازدیدهای به‌عمل‌آمده، از شهرداری‌های پیشرو استان تهران محسوب می‌شود.
وی افزود: این استادیوم به عنوان یک زیرساخت ورزشی مهم، نقش بسزایی در توسعه ورزش همگانی و پرورش استعدادهای جوانان این منطقه خواهد داشت.
معاون عمرانی استانداری تهران خاطرنشان کرد: توجه ویرایشگر پیشرفته انلاین به زیرساخت‌های فرهنگی و ورزشی از اولویت‌های اصلی دولت است و ما شاهد افزایش سرانه های ورزشی شهر رباط کریم طی دو سال اخیر هستیم.

شاید تعریف پیشرفت عوض شده و هوادار نمی‌داند؟!

آقای قلعه نویی؛ مراقب خود و تیم تان باشید!

در فوتبالی که همیشه دست‌اندرکاران آن از اهالی فوتبال و رسانه های مستقل آن طلبکار هستند، طبیعی است که امیر قلعه نویی سرمربی تیم ملی فوتبال ایران نیز چنان افراد فاتح بیاید و بنشیند و از عملکرد خود و بازیکنان تیمش دفاع کند. دفاعی که متاسفانه هیچ کس را هم مجاب نکرد و تنها سوال بر روی سئوالات قبلی آنها تلنبار کرد. بدون شک امیر قلعه نویی خود، بهتر از هر کس دیگری می‌داند که امروز در فوتبال دنیا، عملکرد تیم‌ها را از روی نتایجی که به دست می‌آورند، می‌سنجند! اما سرمربی تیم ملی فوتبال ایران با توجیهاتی که همواره می‌کند، می‌خواهد به اجبار ثابت کند که اگر ما نتایجی را طی چند مدت گذشته به دست نیاورده‌ایم اما در عوض پیشرفت رو به جلویی داشته ایم. حالا کدام پیشرفت! پاسخش بماند برای خود امیر قلعه نویی!
در دو بازی گذشته تیم ملی، در مقابل تیم‌های کیپ ورد و ازبکستان که آنها هم از دقیقه ۷۰ یازده نفره شدند، تیم ملی موفق به گل زنی نشد، که این ثابت می‌کند، که مهاجمان تیم ملی در امر گلزنی مشکل دارند. حتی اگر تیم حریف هم ۱۰ نفره باشد! البته عملکرد خط دفاع هم چندان بهتر از خط حمله نبوده و نیست و اگر هم توپی از خط دروازه تیم ملی ایران عبور نکرد به خاطر ضعف مهاجمان کیپ ورد و ده نفره شدن ازبک‌ها بود، که طبیعی بود در آن دقایق باقیمانده به بازی تدافعی روی بیاورند و تفکرات چندانی هم برای حمله نداشته باشند.
اما علاوه بر اینها می‌ماند، دو موضوع دیگر که امیر قلعه نویی یا در خصوص آنها صحبت نکرده و یا اگر هم صحبت کرده است، آن پاسخی نبوده که علاقمندان فوتبال به دنبال آن بوده اند. یکی از سئوالات همیشگی این روزهای اهالی فوتبال ایران وزن سبک دستیاران امیر قلعه نویی است، که گویا قرار نیست تغییری هم در آنها صورت پذیرد و این را عملکرد و به نوعی سکوت سرمربی تیم ملی فریاد می زند! دستیارانی که تا به امروز نتوانسته اند، در موارد حساس کمکی به امیر قلعه نویی داشته باشند. آنها حتی در زمان زدن پنالتی‌ها هم نتوانستند، نقش آفرینی کنند و … صحبت از پنالتی شد، بد نیست این را هم بگوئیم که توضیحات امیر قلعه نویی و دیگر دوستان به هیچ وجه علاقه‌مندان به فوتبال را مجاب نکرد، چرا که آنها به هنگام زدن ضربات پنالتی در بازی با ازبکستان مواردی را دیده بودند که با آن چه که سرمربی تیم ملی و دیگر دوستان ایشان بیان داشته و دارند تفاوت های بسیاری دارد و این واقعیت را می‌شود در تماشای تکراری پنالتی های بازی با ازبکستان به درستی متوجه شد!
درباره برخورد آقای سرمربی با شجاع خلیل‌زاده هم که امیر قلعه نویی به آن اشاره داشت، باید گفت که مخاطب در این خصوص چیزی را ندید و چیزی را هم نشنید و این یعنی برخوردی که با شجاع خلیل زاده شده است، در حدی نوت پد آنلاین نبوده، که احترام علاقمند به فوتبال در آن رعایت شده باشد.

یک بام و دو هوا نمی‌شود!

رعایت قانون همه یا هیچ، در برخورد با موضوع تعارض منافع

چندی پیش معاونت پارلمانی وزارت ورزش و جوانان از پیگیری موضوع مهم تعارض منافع گفته و اجرای آن را یک ضرورت از سوی دستگاه‌های ورزش کشور دانسته بود. کاری که اگر قرار است، انجام شود باید تمام و کمال و بدون اغماض صورت پذیرد و قانون آن برای همه یکسان انجام شود. اما سوالی که در اینجا پیش می‌آید، این است که چگونه کارمند وزارت ورزش و جوانان می‌تواند سرپرست یک فدراسیون ورزشی شود، اما سرپرست یک هیات استان و کارمند اداره کل ورزش و جوانان نمی‌تواند، چنین کاری را انجام دهد! اما اگر نفری از بیرون از دستگاه ورزش بیاید، این حق برایش محفوظ است که می‌تواند ریاست یک هیات ورزشی را بر عهده بگیرد و موارد دیگری که می‌طلبد، غنی نظری و همکارانش به آنها توجه بیشتری مبذول داشته باشند. چرا که اندک اندک اعتراضات به نحوه برخوردهای چندگانه و متفاوت با موضوع تعارض منافع دارد به اندازه‌ای زیاد می‌شود که می‌تواند ورزش کشور را با مشکلات عدیده‌ای مواجه نماید. موضوعی که باید بپذیریم که در اداره کل ورزش و جوانان تهران و دیگر ادارات کل ورزش و جوانان کلان شهرها آنچنان که در ویرایشگر پیشرفته نوت پد استان‌های کم برخوردار رعایت می شود، رعایت نمی‌شود، و این ظلم آشکاری است که به برخی از کارمندان مظلوم و بدون ارتباط شاغل در دستگاه ورزش وارد می‌گردد که متاسفانه تعداد آنها هم کم نیست و باید فکری اساسی برای آن صورت پذیرد و این قانون همه یا هیچ هم به درستی و در تمامی دستگاه‌های ورزش کشور رعایت گردد.

فردا مجمع انتخاباتی فدراسیون سوارکاری برگزار می شود

خلیلی می آید؟!

اسامی ۶ کاندیدای تایید صلاحیت شده فدراسیون سوارکاری جهت حضور در مجمع انتخاباتی این فدراسیون که قرار است فردا فاکتور آنلاین در محل سالن فارسی آکادمی ملی المپیک برگزار شود، عجولانه بر روی خروجی برخی از سایت های خبری رفت! اسامی افرادی که در بین آنها نام مسعود خلیلی دیده نمی شود. کاندیدایی که در حال حاضر هیچ مدرکی دال بر رد صلاحیت او نه، به وزارت ورزش و جوانان ارسال شده است و نه به خود او! تا دلیل این عدم حضور را بهتر بداند! در چنین شرایطی و در ساعات پیش رو تا زمان برگزاری مجمع باید در انتظار اخبار جدید و دقیق در خصوص انتخابات بود و چنانچه فردا مسعود خلیلی را در جمع کاندیداهای تایید صلاحیت شده مجمع سوارکاری دید، نباید چندان تعجب کرد!

رئال مادرید/ تمدید قرارداد این بازیکن همچنان در بن بست!

شفقنا ورزشی- مذاکرات تمدید قرارداد میان رئال مادرید و وینیسیوس جونیور متوقف شده است؛ ستاره برزیلی خواستار قراردادی در سطح بزرگ‌ترین تاریخ باشگاه، مشابه قرارداد کریستیانو رونالدو، شده است.

به گزارش شفقنا و به نقل از ماریو کورتخانا از نشریه اتلتیک، باشگاه رئال مادرید در هفته‌های اخیر پیشنهاد افزایش دستمزد به حدود ۲۰ میلیون یورو در سال را به وینیسیوس ارائه داد. اما این بازیکن پیشنهاد را رد کرد و در ادامه از باشگاه خواست تا قراردادی در سطح رکوردهای تاریخی رئال مادرید برای او در نظر بگیرد.

منابع نزدیک به بازیکن تاکید کرده‌اند که وینیسیوس خواستار قراردادی مشابه با شرایطی است که کریستیانو رونالدو دفترچه یادداشت تحت وب در دوران اوج خود در مادرید داشت؛ قراردادی که در زمان خود بزرگ‌ترین و پرارزش‌ترین قرارداد تاریخ باشگاه محسوب می‌شد.

مدیران رئال مادرید از رد پیشنهاد اولیه توسط وینیسیوس شگفت‌زده شده‌اند و باشگاه به بازیکن اعلام کرده که در صورت عدم پذیرش، باید پیشنهاد متقابل ارائه دهد؛ وینیسیوس نیز در پاسخ خواستار بالاترین قرارداد تاریخ باشگاه شد. این موضوع باعث شده مذاکرات فعلا متوقف شود و آینده ستاره برزیلی در هاله‌ای از ابهام قرار گیرد.

وینیسیوس یکی از مهم‌ترین بازیکنان پروژه ورزشی رئال مادرید محسوب می‌شود و جدایی احتمالی او می‌تواند ضربه بزرگی به تیم وارد کند. با این حال، اختلاف بر سر دستمزد نشان می‌دهد که رابطه میان بازیکن و باشگاه وارد مرحله حساسی شده است.

منبع: فوتبالی

علی‌عسگری: هرکسی قصد شرکت در چرخه ۲۰۲۶ را داشت در انتخابی کشتی گرفت

تهران می‌تواند ملی‌پوشان بیشتری داشته باشد

رئیس هیات کشتی تهران تاکید کرد که با وجود قهرمانان آینده‌داری چون مهدی یوسفی، ابوالفضل محمدنژاد، علی کرمپور و… تهران این شانس را دارد که در چرخه ۲۰۲۶ ملی‌پوشان بیشتری داشته باشد.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری و تحلیلی وقت اضافه و به نقل از خبرگزاری آنا، قاسم علی‌عسگری در گفت‌و‌گو با خبرنگار این خبرگزاری درخصوص برگزاری مسابقات Notepad آنلاین انتخابی استان تهران طی روز‌های پنجشنبه و جمعه گذشته در سالن طالقانی شهرری، اظهار داشت: عمدتا کشتی‌گیرانی که سهمیه مسابقات کشوری را نداشتند، در این انتخابی شرکت کردند. یعنی هر کسی که قصد ورود به چرخه انتخابی ۲۰۲۶ را داشت، آمد و کشتی گرفت.

وی درباره اینکه ترکیب تیم تهران در مسابقات قهرمان کشوری را چه کسانی تشکیل خواهند داد، گفت: علیرضا رضایی سرمربی تیم بزرگسالان استان تیم ناشنوایان را در مسابقات ژاپن همراهی کرده، او برگردد در این خصوص جلسه گذاشته و تصمیم‌گیری خواهیم کرد. بعضی از کشتی‌گیران‌مان که امسال مدال جهانی گرفتند خودشان سهمیه داشتند و نیازی به شرکت در مسابقات استانی نبود.

رئیس هیات کشتی تهران درخصوص غیبت امین طاهری در این رقابت‌ها و اینکه آیا قصد کشتی گرفتن ندارد؟، تاکید کرد: اگر می‌خواست کشتی بگیرد، طبیعتا در انتخابی استان کشتی می‌گرفت.

وی با اشاره به حضور محمد مصلایی‌پور رئیس کمیسیون داوران فدراسیون کشتی در مسابقات انتخابی استان تهران عنوان کرد: این هفته هیچ مسابقه دیگری در سطح استان تهران برگزار نشد تا بتوانیم از بهترین داوران‌مان برای مسابقات انتخابی بزرگسالان استفاده کنیم. محمد مصلایی‌پور هم میهمان ویژه مسابقات ما بود تا کار بدون نقص و حاشیه پیش برود. به همین منظور هم هیئت کشتی از کمیسیون داوران بابت برگزاری بدون حاشیه مسابقات با کمترین اشتباه، تشکر و قدردانی کرد.

رئیس هیات کشتی تهران همچنین درخصوص دو نشان طلایی که دو کشتی‌گیر تهران در مسابقات همبستگی کشور‌های اسلامی به دست آوردند، گفت: خوشحالیم که دوباره یونس امامی به روز‌های اوج خودش برگشته، او در ریاض دو قهرمان عنوان‌دار را برد و طلا گرفت. امیرعلی آذرپیرا هم که بعد از شکست اخمد تاج‌الدینوف در زاگرب، اینجا هم برنده او (رضابک آیتموخان) را شکست داد. هر دو کشتی‌گیر طلا‌های باکیفیتی گرفتند.

وی در پاسخ به این سوال که امید دارد تعداد ملی‌پوشان تهران در جهانی ۲۰۲۶ افزایش داشته باشد؟، تصریح کرد: اگر با همین روال پیش برویم، بله، چراکه نه. مهدی یوسفی، ابوالفضل محمدنژاد، علی کرم‌پور و… اینها قهرمانان آینده‌داری هستند که همه با کشتی‌هایی که در جوانان و زیر ۲۳ سال جهان گرفتند، نشان دادند بالاتر از رده‌های سنی خود هستند و می‌توانند در آینده در بزرگسالان هم ملی‌پوش شوند. از چند سال قبل تا امروز، تمرکز اصلی ما روی رده‌های سنی پایه بود که الحمدالله در نونهالان و نوجوانان خیلی خوب کار کردیم و نتیجه‌اش ملی‌پوشانی شد که در جوانان و امید داشتیم و روی سکوی جهانی هم رفتند.

اشتباهات ادامه دار درستکار و قاسمپور!

جای کامران اینجا نیست!

کامران قاسمپور، کاپیتان تیم ملی کشتی آزاد ایران، این روزها بیشتر از هر زمان دیگری در میان گردباد تصمیماتی ایستاده که نه به نفع اوست و نه به سود کشتی ایران. شکست دوباره او در وزن ۸۶ کیلو پس از ناکامی در جهانی زاگرب نه یک حادثه است، نه یک اتفاق تلخ؛ پیام روشنی است از اینکه کامران را در جای اشتباهی به کار گرفته اند. وزن ۸۶ کیلو برای قهرمانی که دو طلای جهانی وزن بالاتر را دارد فقط یک انتخاب غلط نیست؛ یک اشتباه فاجعه‌بار است.

کامران قربانی لجاجت‌هایی است که نام «مدیریت» روی آن گذاشته‌اند.او بهترین سال‌های جوانی اش را پشت خط حسن یزدانی ماند، لاجرم به ۹۲ رفت و در همان‌جا به قله جهان رسید. اما عطش المپیک او را به ۹۷ برد و شکست خورد. حالا هم بعد از مصدومیت کتف یزدانی، کامران را دوباره به ۸۶ برگرداندند؛ تصمیمی که تنها ثمره‌اش دو شکست تلخ مقابل والنسیا و آرسنی دژویف بوده است.

واقعیت را باید بی‌پرده گفت: حضور قاسمپور در وزن ۸۶ کیلو اقدامی غیرکارشناسی، غیرمنطقی و برخلاف شواهد بدنی و فنی است. ریسک بی‌معنی‌ای که در همان جهانی خودش را با شکست غیرمنتظره مقابل والنسیا نشان داد؛ شکستی که با رفتار زشت و زننده حریف آمریکایی همراه شد و باید کامران و کادر فنی را از خواب غفلت بیدار می‌کرد. اینکه بدن تحلیل‌رفته او پس از کاهش شدید وزن دیگر توان ایستادن در برابر این رقبا را ندارد! اگر شکست در زاگرب را با سطح بالای آن مسابقات توجیه کنیم، باخت در رقابت‌هایی مثل کشورهای اسلامی دیگر چه معنایی می‌دهد؟ دو بار وزن‌کم‌کردن طی دو ماه برای کشتی‌گیری که چند سال پیش علیرضا دبیر آوردن او به ۸۶ کیلو را «محال و غیرممکن» می‌دانست، کجای منطق حرفه‌ای جا می‌گیرد؟

مسئله امروز کامران فقط انتخاب اشتباه وزن نیست؛ اصرار لجوجانه روی آن است. کادر فنی نه‌تنها اشتباه اولیه را اصلاح نکرد، بلکه با سماجت بر همان مسیر غلط، کامران را به مسیر فرسایشیِ افت و ناکامی کشاند. گویی او را قدم‌به‌قدم به شکست خوردن عادت می دهند!

البته کامران نیز بی‌تقصیر نیست. او می‌توانست پای این تصمیم نایستد. اما سهم اشتباه او هر اندازه باشد، نقش کادر فنی چندین برابر بزرگ‌تر است؛ زیرا تصمیم نهایی با آنها بود و آنها بودند که نادرست‌ترین گزینه را انتخاب کردند.

چرا باید قهرمانی که ثابت کرده در ۹۲ کیلو بهترین است، قربانی سرگردانی بین سه وزن شود؟ چرا باید جایگاه یک چهره جهانی، با مدیریت سست و انتخاب‌های غلط به خطر بیفتد؟

حقیقت ساده است و غیرقابل انکار: جای کامران اینجا نیست! نه در این وزن، نه در این برنامه‌ریزی، نه زیر دست تصمیم‌هایی که استعداد و آینده‌اش را می‌فرساید. اگر قرار است قاسمپور ادامه دهد و دوباره قهرمان جهان شود اولین قدم تغییر نگاه و رویکرد کادر فنی است؛ رویکردی که امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند بازنگری و اصلاح است. اما متأسفانه حقیقت همیشه زیر سایه موفقیت‌های مقطعی پنهان می‌ماند؛ ضعف‌ها دیده نمی‌شود و درس‌ها جدی گرفته نمی‌شود. این همان چیزی است که در عملکرد پژمان درستکار کاملاً مشهود است. او با وجود چهار سال سکانداری و حمایت‌های بی‌چون‌وچرای دبیر، هنوز چیزی در چنته ندارد که بواسطه آن نقشی در پیشرفت کشتی آزاد ایران ایفا کند! هر ساخت فاکتور رایگان چه هست همان است که قبلا بوده و با زحمات مربیان باشگاهی و یگیری و مدیریت علیرضا دبیر به دست آمده!