تیم جوانان در کانون توجه!

تیم فوتبال جوانان ایران این روزها در تایلند مشغول آماده‌سازی برای رقابت‌های جام ملت‌های زیر 20 سال آسیا است که قرار است به زودی در ویتنام برگزار شود. این تیم که با هدایت قاسم حدادی‌فر، سرمربی جدید خود، به میدان می‌رود، امیدوار است از سد رقبای خود یعنی فلسطین، کره‌شمالی و ویتنام در مرحله گروهی عبور کند. با وجود اینکه رقبا روی کاغذ قدرتمند به نظر می‌رسند، اردوهای آماده‌سازی تیم قابل قبول بوده و انتظار می‌رود نتایج خوبی کسب شود.

اردوی پرحاشیه در ترکیه
پیش از این، تیم جوانان اردویی را در ترکیه برگزار کرده بود که حواشی زیادی به دنبال داشت. اگرچه این مسائل فنی نبودند، اما شنیده‌ها درباره هزینه‌های گزاف هتل و حمل و نقل، حضور تیم در ترکیه را زیر سوال برده است. فدراسیون فوتبال در ابتدا تلاش کرد با صدور بیانیه‌ای کلی، از زیر بار انتقادات شانه خالی کند، اما اختلاف فاحش بین قیمت‌های واقعی و فاکتورهای اعلام شده، به سادگی قابل چشم‌پوشی نیست.

اعزام افراد غیرضروری به تایلند
اردوی دوم تیم جوانان در تایلند در جریان است. شاگردان حدادی‌فر به مدت دو هفته در تایلند اردو زده‌اند تا برای جام ملت‌های زیر 20 سال آماده شوند. اما باز هم داستان تکراری اعزام افراد غیرمرتبط به همراه تیم به تایلند خبرساز شده است. در حال حاضر، علی دهقانی به عنوان یکی از اعضای روابط بین‌الملل فدراسیون و سمیه دهقانیان به عنوان مسئول جوانان، تیم را در تایلند همراهی می‌کنند. نکته قابل توجه این است که این دو نفر در شرایطی تیم را همراهی می‌کنند که در تایلند هیچ مسابقه رسمی برگزار نمی‌شود و تنها یک اردوی آماده‌سازی است. با این حال، آنها تیم را در سفر به ویتنام نیز همراهی خواهند کرد و سفرشان به این زودی‌ها به پایان نمی‌رسد.
شاید توجیه حضور افرادی از روابط بین‌الملل فدراسیون در این اعزام‌ها، دانش زبانی آنها برای حل مشکلات باشد؛ اما مشکل دقیقاً همین‌جاست: اگر قرار است این افراد کارهای اجرایی را انجام دهند، پس نقش مدیر تیم چیست؟ تیم جوانان در حال حاضر مدیری به نام یعقوب پیری دارد که در سفر به تایلند تیم را همراهی کرده است. بنابراین، اگر کارمندان روابط بین‌الملل مسئول انجام امور هستند، نقش مدیر چه می‌شود؟ و اگر مدیر تیم دانش زبانی کافی ندارد، پس چرا انتخاب شده است؟
موضوع اعزام افراد غیرمرتبط تنها به تیم جوانان محدود نمی‌شود؛ در رده‌های دیگر نیز شاهد اعزام افراد مشابه هستیم. فارغ از دلایل این اتفاقات، به نظر دانلودینا می‌رسد سهمیه سفر باید بین کارمندان فدراسیون تقسیم شود و همواره تعدادی از افراد که ارتباط چندانی با تیم ندارند، اعزام شوند! البته اگر فدراسیون از منابع مالی کافی برخوردار بود و به کمک‌های دولتی نیاز نداشت، شاید چنین اعزام‌هایی توجیه پذیر بودند؛ اما وقتی فدراسیون با مشکلات مالی دست و پنجه نرم می‌کند، اعزام چنین افرادی برای اردوهای آماده‌سازی، آن هم نه برای تورنمنت‌های رسمی، با توجه به هزینه‌های بلیت، اسکان و پول توجیبی، چه توجیه منطقی دیگری می‌تواند داشته باشد؟

آقایان لطفاً بساط موضوع تعارض منافع را جمع کنید!

اخیراً اعضای متخصص زن و مرد کمیته ملی المپیک انتخاب شدند. حضور برخی از این افراد در این جایگاه، کلیت موضوع تعارض منافع را زیر سوال برده و نشان می‌دهد که در ورزش ایران هر قانونی می‌تواند استثنا داشته باشد و در مورد تعارض منافع هم برای بعضی‌ها می‌توان استثنا قائل شد!

در ورزشی که گویا در بخش بانوان آن تنها یک نفر صلاحیت لازم را برای حضور در مدارج بالای مدیریتی کشور دارد و سایر مدیران و کارشناسان زن باید پشت سر او بمانند و منتظر بمانند تا شاید روزی نوبت به آنها هم برسد. نوبتی که متاسفانه فعلاً بعید به نظر می‌رسد نصیب کسی شود.

اینکه معاونت بانوان وزارت ورزش به عنوان فردی خبره در کمیته ملی المپیک نیز معرفی می‌شود، اگر نامش تعارض منافع نیست پس چیست؟ البته اینکه دوستان در وزارت ورزش نیم‌نگاهی به داشتن جایگاه در کمیته ملی المپیک داشته باشند، در نگاه اول شاید اصلاً چیز بدی نباشد، اما اینگونه علنی کردن آن، سوالات بسیاری را در ذهن مخاطب ایجاد می‌کند. یکی از سوالات پرتکرار شاید این باشد که معاونت بانوان وزارت ورزش و جوانان چه چیزی را ندارد که در پست‌های کمیته ملی المپیک یافت می‌شود؟ و…

ورزش ایران پکیج بک لینک اگر شعار جنسیتی و برابری زن و مرد را می‌دهد، باید همزمان با آن، فضای لازم را نیز برای بانوان نخبه و توانمند خود به وجود بیاورد تا آنها نیز بتوانند خودی نشان داده و این شانس را داشته باشند که روزی کارهای بزرگتری را در ورزش کشور تجربه کنند! که با شرایط موجود، تحقق این کار امکان‌پذیر نبوده و نیست!

اینکه شنیده می‌شود همه راه‌ها در وزارت ورزش و جوانان به یک حلقه چند نفره ختم می‌شود، اصلاً چیز خوبی نیست و تنها انگیزه را در میان مدیران و کارشناسان جوان و کاربلد از بین می‌برد! نفراتی که علی‌رغم داشتن شایستگی، گویی در یک کوچه بن‌بست مسیر موفقیت را طی می‌کنند! مسیری که شروع و پایان آن کاملاً مشخص است و حاصل قدم زدن در آن هم چیزی جز روزمرگی نخواهد بود! شرایطی که متاسفانه ورزش کشور را به وضعیت امروزش رسانده است. ورزشی که بزرگترین گمشده آن آرامش است!

امیرعلی احمدلو طلا گرفت، آیسان زارعی نقره

مسابقات اوپن جوانان آذربایجان با درخشش چشمگیر نمایندگان بدمینتون ایران به پایان رسید. در این رقابت‌ها، امیرعلی احمدلو موفق به کسب مدال طلا و آیسان زارعی به مدال نقره دست یافتند که نتایج ارزشمندی برای بدمینتون کشورمان به پک موزیک شمار می‌رود. شرکت‌کنندگانی از کشورهای ایران، آمریکا، آذربایجان، هند، ترکیه، ازبکستان، امارات و گرجستان در این دوره از مسابقات حضور داشتند و بازیکنان با سطح فنی بالا به رقابت پرداختند. در بخش پسران، امیرعلی احمدلو، نماینده بدمینتون ایران، در زمان برگزاری این رقابت‌ها در رده ۷۳ رنکینگ جهانی جوانان قرار داشت.

امیرعلی احمدلو با غلبه بر حریفانی از کشورهای آمریکا و آذربایجان، به دیدار پایانی راه یافت. او در مسابقه فینال نیز با شکست نماینده کشور میزبان، عنوان قهرمانی و مدال طلای اوپن جوانان آذربایجان را از آن خود کرد. این قهرمانی برای احمدلو در حالی به دست آمد که او یکی از بازیکنان منتخب ایران برای حضور در المپیک جوانان داکار است. شرکت در این رقابت‌ها بخشی از برنامه آماده‌سازی، افزایش تجربه بین‌المللی و ارتقای سطح فنی او برای حضور در این رویداد مهم بود. در بخش دختران نیز آیسان زارعی، که در زمان برگزاری مسابقات در رده ۴۸۳ رنکینگ جهانی جوانان قرار داشت، با عملکردی درخشان تا دیدار نهایی پیش رفت. زارعی پس از پیروزی مقابل حریفان قدرتمند خود، به فینال مسابقات رسید و در دیدار پایانی برابر نماینده امارات که اصالتاً هندی بود، به میدان رفت. او با وجود ارائه عملکردی قابل توجه، نتیجه را واگذار کرد و با کسب مدال نقره به کار خود در این رقابت‌ها پایان داد. کسب مدال طلا توسط امیرعلی احمدلو و مدال نقره توسط آیسان زارعی در این رقابت‌ها، علاوه بر موفقیت برای بدمینتون ایران، از نظر رنکینگ جهانی جوانان نیز اهمیت فراوانی دارد. با توجه به نتایج کسب‌شده و امتیازات حاصل از این مسابقات، رنکینگ جهانی هر دو بازیکن پس از ثبت امتیازات این رقابت‌ها بهبود خواهد یافت و این موفقیت می‌تواند جایگاه آن‌ها را در جدول رنکینگ جهانی جوانان ارتقا دهد.

پاداش سنتوری ۷۰ میلیاردی به سرمربی تیم ملی برای جام جهانی

رئیس فدراسیون فوتبال به تشریح مسائل روز فوتبال کشور پرداخت. او اظهار داشت که در گذشته پرداخت‌ها به مراتب بیشتر و به صورت دلاری انجام می‌شد. وی افزود: «در دوران کی‌روش، پاداش‌ها حدود ۸ هزار دلار بود. اما اکنون پرداخت‌ها به ریال تغییر یافته و محدودتر شده است. قوانین و شرایط مالی کشور اجازه نمی‌دهد که معاملات و پرداخت‌های داخلی مانند گذشته با دلار صورت گیرد. در خصوص پاداش‌ها نیز با بازیکنان به توافق می‌رسیم.»

رئیس فدراسیون در مورد پاداش ۷۰ میلیاردی امیر قلعه‌نویی گفت: «من به قرارداد تمامی سرمربیان لیگ دسترسی دارم و در حال حاضر هیچ‌کس دو قرارداد ندارد، زیرا دلایلی برای این موضوع وجود دارد. درباره پاداش قلعه‌نویی باید بگویم که قرارداد اولیه او با ما ۱۸ میلیارد تومان بود که سپس به ۳۰ میلیارد تومان افزایش یافت که این مبلغ جزو پایین‌ترین قراردادهای لیگ محسوب می‌شود. علاوه بر این، برای جام جهانی ۷۰ میلیارد تومان پاداش به او پرداخت کردیم. در زمان کی‌روش نیز ۱۰ درصد از پاداش حاصل از فعالیت همین مجموعه به او پرداخت شد.»

دختران و پسران کبدی در تلاش برای تکرار افتخارات جاکارتا باشند

وزیر ورزش و جوانان از اردوی تیم ملی کبدی مردان بازدید کرد.

در این دیدار، دنیامالی با تأکید بر اهمیت بازی‌های آسیایی ناگویا برای ایران اظهار داشت: این دوره از مسابقات برای ما اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا کشور ما مورد تهاجم قرار گرفته است و کسب مدال طلای کبدی در هر دو بخش مردان و زنان برای ما بسیار حیاتی است. می‌دانم کار دشواری در پیش دارید، اما هرچه بیشتر و قوی‌تر در کنار یکدیگر تمرین کنید، توانایی‌های شما در تمامی ابعاد از جمله هوش و عملکرد فنی بیشتر آشکار خواهد شد.

وزیر ورزش و جوانان ضمن قدردانی از رئیس فدراسیون کبدی که هم‌اکنون ریاست کنفدراسیون آسیا را نیز بر عهده دارد، بیان کرد: ایشان از رؤسای موفق فدراسیون‌های ورزشی و از خانواده کبدی هستند و برای پیشرفت این رشته زوم اپک تلاش‌های بسیاری کرده‌اند.

دنیامالی افزود: امیدواریم به زودی نتایج درخشان تلاش‌های شما را در ژاپن جشن بگیریم.

دنیامالی در پایان با اشاره به نقش کبدی در موفقیت کاروان ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا گفت: کبدی همواره در جایگاه کاروان ورزشی ایران تأثیرگذار بوده است. در بازی‌های آسیایی جاکارتا که دو مدال طلا کسب شد، این دو طلا نقش مهمی در جایگاه کاروان ایران ایفا کردند و هر زمان که مدال طلا به دست نیامد، جایگاه کاروان نیز تحت تأثیر قرار گرفت.

امیدوارم با موفقیت شما، دل مردم ایران شاد شود.

نهمین مرحله اردوی آماده‌سازی تیم ملی کبدی برای حضور در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا در محل آکادمی ملی المپیک در حال برگزاری است.

میراث یک قرن اعتبار در بندِ معامله‌ اینفانتینو و ترامپ!

فدراسیون بین‌المللی فوتبال (FIFA) که در سال ۱۹۰۴ با هدف ایجاد یک زبان مشترک جهانی از طریق ورزش تأسیس شد، امروز پس از گذشت بیش از یک قرن، با بزرگترین بحران مشروعیت خود دست‌ به‌ گریبان است.
فیفا از مجمعی متشکل از هفت کشور اروپایی به امپراتوری جهانی با ۲۱۱ فدراسیون عضو بدل شده که جام جهانی‌اش پربیننده‌ترین رویداد است. اما این ثروت و قدرت، فیفا را به عرصه‌ای برای آزمونِ بزرگ میان «استقلال ورزشی» و «نفوذ سیاسی» تبدیل کرده است.
بحران کنونی فیفا، فراتر از یک چالش مدیریتی، به یک بحران هویت تبدیل شده است. اگرچه فیفا بر اساس اساسنامه خود موظف به بی‌طرفی سیاسی است، اما اقدامات اخیر مدیریت ارشد تحت ریاست جیانی اینفانتینو، این اصل را به شدت زیر سؤال برده است. نزدیکی بی‌سابقه و علنی اینفانتینو به دونالد ترامپ، از حضور در مراسم تحلیف او گرفته تا نمایش مکرر رابطه‌ «دوستی بزرگ» با وی، فراتر از دیپلماسی ورزشی معمول، به نظر می‌رسد. این پیوند سیاسی زمانی به اوج جنجال تون بلاگ رسید که اهدای «جایزه صلح فیفا» (FIFA Peace Prize) در دسامبر ۲۰۲۵، درست پس از نارضایتی ترامپ از دریافت جایزه نوبل، و اهدای آن در مراسم قرعه‌کشی جام جهانی ۲۰۲۶، بوی سیاسی‌کردنِ ابزارهای فیفا را داد. حتی تلاش‌های ادعایی برای دخالت در تصمیمات قضایی، مانند لغو محرومیت فولارین بالوگان به درخواست ترامپ، نشان داد که چگونه «خط قرمز» استقلال نهادهای قضایی فیفا می‌تواند تحت فشار قدرت‌های سیاسی جابه‌جا شود.
این اقدامات نشان‌دهنده تضادی ساختاری است: فیفا برای زنده ماندن و حفظ انسجام ۲۱۱ کشور با نظام‌های سیاسی متضاد، نیاز مبرم به بی‌طرفی دارد؛ اما در عمل، به نظر می‌رسد سازمان برای حفظ قدرت و ثروت، در حال تغذیه از سیاست است. هرگاه فیفا به سمت حمایت از یک جریان سیاسی خاص متمایل شود، عدالت ورزشی رنگ می‌بازد و اعتماد اسپانسرها و افکار عمومی که ستون‌های بقای این سازمان هستند، فرو می‌ریزد. تجربه تلخ فساد سال ۲۰۱۵ به ما آموخت که وقتی فیفا به یک «قدرتِ بدونِ ناظر» تبدیل شود، آبرویش به‌سرعت فرو می‌پاشد. در نتیجه، برای بازگشت به جایگاهِ «داور عادل و مستقل»، رئیس بعدی فیفا باید به‌ جای بیانیه‌های دیپلماتیک، بر اصلاحاتِ سخت و ساختاری تمرکز کند. اولین گام، ایجاد یک فاصله‌گذاری راهبردی و ملموس با رهبران سیاسی است؛ به گونه‌ای که ارتباطات ضروری با دولت‌ها، هرگز به «وابستگی نمایشی و شخصی» تبدیل نشود. در مرحله بعد، استقلالِ نهادهای قضایی و کمیته‌های اخلاقی باید در عمل تضمین شود تا هیچ قدرتی، چه یک رئیس فدراسیون و چه یک رئیس‌جمهور، نتواند در احکام انضباطی یا نتایج ورزشی مداخله کند. این اصلاحات تنها زمانی معتبر خواهند بود که با شفافیت مالی مطلق و پاسخ‌گویی در برابر خطاهای گذشته همراه شوند. در نهایت، آبروی فیفا نه در «ادعای بی‌طرفی»، بلکه در «اجرای یکسان قوانین» برای همه نهفته است. رئیس فیفا بر سر دو راهیِ دشواری ایستاده است: یا ادامه مسیرِ اغواگرانه پیوند با سیاست برای حفظ ثروت، که در نهایت به فروپاشی اعتبار سازمان منجر می‌شود، یا بازسازی بنیادین ساختارها برای بازگشت به روح اولیه فوتبال.
فیفا برای زنده ماندن باید بپذیرد که عدالت ورزشی، تنها زمانی مقدس باقی می‌ماند که «قانونِ بازی» همواره بر «اراده‌ سیاست‌مداران» پیروز باشد.

در حاشیه مجمع عمومی و سالیانه هیات پزشکی ورزشی آذربایجان غربی، دفتر اداری و مرکز فیزیوتراپی هیات با حضور دکتر غلامرضا نوروزی رییس فدراسیون پزشکی ورزشی افتتاح شدند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی پزشکی ورزشی ایران، در این مراسم که سجاد بیرامی مدیرکل ورزش و جوانان آذربایجان غربی، کیومرث ایراندوست مدیرکل سابق استان و رئیس هیات بدنسازی، دکتر جنگی اقدم رئیس هیات پزشکی ورزشی و ناصر اشکانی مسئول کمیته امور استان های فدراسیون حضور داشتند، این دو ملک اختصاصی هیات با مساعدت فدراسیون پزشکی ورزشی به بهره برداری رسیدند.

یادآور می شود، با همت فدراسیون پزشکی ورزشی هم اکنون کلیه هیات های پزشکی ورزشی استا ها دارای ملک اختصاصی انگلیسی برای همه هستند و برنامه توسعه زیرساخت‌های پزشکی ورزشی در سطح کشور همچنان ادامه دارد.

برای مشاهده گزارش تصویری اینجا کلیک کنید.

مهندسی برای مدیریت یا مدیریت برای ورزش؟

سال‌هاست که هر بار انتخابات فدراسیون‌های ورزشی برگزار می‌شود، بحث «مهندسی انتخابات» نیز دوباره بر سر زبان‌ها می‌افتد. نامزدها اعتراض می‌کنند، جامعه ورزش سؤال می‌پرسد، نمایندگان مجلس تذکر می‌دهند و سازمان بازرسی کل کشور نیز در مقاطع مختلف به موضوع ورود می‌کند؛ اما با گذشت سال‌ها، همچنان همان چرخه تکرار می‌شود و این پرسش بی‌پاسخ می‌ماند که چرا با وجود این همه انتقاد، تغییر محسوسی در روند انتخابات به چشم نمی آید؟
واقعیت این است که انتخابات فدراسیون‌ها تنها انتخاب یک رئیس نیست؛ بلکه بخشی از پازل بزرگ مدیریت ورزش کشور است. هر چهار سال یک‌ بار انتخابات کمیته ملی المپیک برگزار می‌شود و در همین فاصله، دوره ریاست بسیاری از فدراسیون‌ها نیز به پایان می‌رسد. رؤسای فدراسیون‌ها اعضای مجمع کمیته ملی المپیک هستند و آرای آنان در انتخاب رئیس و دبیرکل کمیته نقش تعیین‌کننده دارد. به همین دلیل، این تصور در میان بسیاری از اهالی ورزش شکل گرفته که ترکیب مدیریت فدراسیون‌ها می‌تواند بر نتیجه انتخابات کمیته ملی المپیک نیز اثرگذار باشد. به همین علت، رقابت برای کسب کرسی ریاست کمیته ملی المپیک از سال‌ها قبل آغاز می‌شود. هر جریان مدیریتی تلاش می‌کند با ایجاد ارتباط نزدیک‌تر با رؤسای فدراسیون‌ها، شانس خود را برای انتخابات آینده افزایش دهد. در آس بلاگ چنین فضایی، این نگرانی بوجود می آید که تصمیمات مدیریتی بیش از آنکه بر پایه توسعه ورزش باشد، تحت تأثیر ملاحظات انتخاباتی قرار گیرد.
نکته قابل تأمل، نقش دبیران کل‌ کمیته ملی المپیک در ادوار مختلف، از گذشته تا امروز، است. دبیرکل باید محور برنامه‌ریزی برای موفقیت ورزشکاران، ارتقای جایگاه بین‌المللی ورزش ایران و هماهنگی میان فدراسیون‌ها باشد، اما این برداشت در بخشی از جامعه ورزش وجود دارد که گاهی بخش قابل توجهی از انرژی مدیریت صرف جلب رضایت رؤسای فدراسیون‌ها می‌شود؛ زیرا همین رؤسا در آینده درباره رئیس و دبیرکل کمیته ملی المپیک رأی خواهند داد. از سوی دیگر، رقابتی پنهان میان وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک نیز شکل می‌گیرد. هر یک تلاش می‌کنند با اختصاص کمک‌های مالی، بودجه‌های ویژه، حمایت‌های بیشتر و امتیازات مختلف، رضایت فدراسیون‌ها را جلب کنند. این وضعیت این پرسش را به وجود می‌آورد که آیا بودجه‌های ورزشی صرفاً بر اساس شاخص‌های فنی، برنامه‌های توسعه‌ای و عملکرد فدراسیون‌ها توزیع می‌شوند یا ملاحظات انتخاباتی نیز در این تصمیمات اثرگذار است؟ در نهایت، بازنده اصلی این رقابت‌ها ورزشکاران هستند. آنچه باید اولویت نخست مدیران باشد، ارتقای استانداردهای تمرین، افزایش کیفیت اردوها، توسعه زیرساخت‌ها، حمایت از مربیان، استعدادیابی و کسب افتخار در میادین بین‌المللی است؛ نه رقابت برای حفظ یا کسب یک صندلی مدیریتی.
ورزش ایران به مدیرانی نیاز دارد که موفقیت خود را با تعداد مدال‌ها، توسعه ورزش پایه و رضایت ورزشکاران بسنجند، نه با تعداد آرایی که در انتخابات بعدی به دست می‌آورند. اگر هدف، پیشرفت ورزش کشور است، باید فرآیند انتخابات فدراسیون‌ها کاملاً شفاف، مستقل و به دور از هرگونه شائبه باشد و تخصیص بودجه نیز بر اساس شاخص‌های روشن، قابل ارزیابی و عادلانه انجام شود.
اعتماد، بزرگ‌ترین سرمایه ورزش است. اگر جامعه ورزش احساس کند که نتیجه انتخابات از پیش قابل پیش‌بینی است یا منابع مالی به ابزاری برای جلب حمایت انتخاباتی تبدیل شده‌اند، این سرمایه ارزشمند آسیب خواهد دید. امروز بیش از هر زمان دیگری، ورزش ایران به شفافیت، پاسخگویی، رقابت سالم و حاکمیت شایسته‌سالاری نیاز دارد؛ زیرا آینده ورزش با قهرمان‌پروری ساخته می‌شود، نه با مهندسی انتخابات.

اعلام جزئیات 3 قرارداد جدید پرسپولیس به فرابورس

پرسپولیس جزئیات سه قرارداد جدید خود (از اجاره زمین شماره ۳ آزادی تا مرمت چمن کاظمی) را به فرابورس اعلام کرد.

شرکت فرهنگی ورزشی پرسپولیس در راستای الزامات افشای اطلاعات ناشران بورسی، طی نامه‌ای از سوی مدیرعامل این باشگاه به مدیریت نظارت بر ناشران فرابورس ایران، جزئیات سه قرارداد مرتبط با زیرساخت‌های ورزشی باشگاه را منتشر کرد. این افشا شامل قرارداد اجاره سالن بدنسازی، اجاره زمین شماره ۳ مجموعه ورزشی آزادی و قرارداد مرمت و نگهداری زمین چمن ورزشگاه شهید کاظمی است.
بر اساس نامه ارسالی، باشگاه پرسپولیس اعلام کرده است این اطلاعات در تکمیل افشای قبلی و به‌منظور شفاف‌سازی بیشتر درباره قراردادهای منعقده در اختیار فرابورس قرار گرفته است.

قرارداد ۴.۱۵ میلیارد تومانی برای مرمت چمن شهید کاظمی

یکی از مهم‌ترین قراردادهای اعلام‌شده توسط این باشگاه در سامانه کدال، مربوط به مرمت، نگهداری، بهسازی و ارتقای کیفیت زمین چمن طبیعی ورزشگاه شهید کاظمی است. طبق اطلاعات منتشرشده، این قرارداد با شخص حقیقی(مجید حبیبون) منعقد شده و از ۵ تیر ۱۴۰۵ تا ۵ دی ۱۴۰۵ (به مدت 6 ماه و با قابلیت تمدید) اعتبار دارد.
موضوع قرارداد، ارائه خدمات فنی، اجرایی و مدیریتی برای نگهداری، اصلاح ساختار و آماده‌سازی زمین چمن ورزشگاه شهید کاظمی عنوان شده و ارزش آن ۴ میلیارد و ۱۵۰ میلیون تومان است. پرداخت‌ها نیز پس از ارائه صورت‌وضعیت، تایید فنی و تایید نهایی کارفرما انجام خواهد شد.

اجاره یک‌ساله زمین شماره ۳ آزادی

پرسپولیس همچنین در نامه‌ای که به شرکت فرابروس ایران ارسال کرده و در سامانه کدال آن را افشا نموده، جزئیات قرارداد اجاره زمین چمن طبیعی شماره ۳ مجموعه ورزشی آزادی را منتشر کرده است.
بر اساس این قرارداد، باشگاه پرسپولیس به عنوان مستاجر، این زمین را به همراه تمامی امکانات موجود برای مدت یک سال شمسی از اول مرداد ۱۴۰۴ تا ۲۹ تیر ۱۴۰۵ در اختیار گرفته است. مبلغ این قرارداد ۱۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان اعلام شده که تاکنون یک میلیارد تومان از آن پرداخت شده است.

قرارداد اجاره سالن بدنسازی

سومین قرارداد افشاشده توسط قرمزهای پایتخت به اجاره سالن بدنسازی مجموعه شهید درفشی‌فر اختصاص دارد. مطابق اطلاعات منتشرشده، این قرارداد میان پرسپولیس و جعفر شعبانی منعقد شده است و از اول شهریور ۱۴۰۴ تا ۳۰ مرداد ۱۴۰۵ اعتبار دارد.
موضوع قرارداد، اجاره سالن بدنسازی به همراه تاسیسات، تجهیزات و امکانات مرتبط بوده، و ارزش آن ۷ میلیارد و ۷۸۶ میلیون تومان اعلام شده است. همچنین تاکنون یک میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومان از مبلغ قرارداد پرداخت شده است.

اهمیت افشای قراردادها برای سهامداران

با توجه به نامه باشگاه پرسپولیس به شرکت فرابروس و انتشار آن در سامانه کدال مطابق الزامان سازمان بورس، افشای این قراردادها از چند منظر برای سهامداران و فعالان بازار سرمایه اهمیت دارد.
نخست آنکه انتشار جزئیات قراردادها در سامانه کدال، نشان‌دهنده حرکت باشگاه پرسپولیس در مسیر شفافیت اطلاعاتی و رعایت الزامات ناشران بورسی است؛ موضوعی که یکی از مهم‌ترین مطالبات سهامداران از شرکت‌های پذیرفته‌شده در بازار سرمایه محسوب می‌شود. از سوی دیگر، بررسی ارقام این قراردادها نشان می‌دهد پرسپولیس در حال سرمایه‌گذاری بر دارایی‌های عملیاتی و زیرساخت‌های ورزشی خود است. هزینه‌کرد برای نگهداری چمن، اجاره زمین تمرین و تجهیز سالن بدنسازی، اگرچه در کوتاه‌مدت به‌عنوان هزینه عملیاتی در صورت‌های مالی ثبت می‌شود، اما در بلندمدت می‌تواند کیفیت تمرینات، کاهش آسیب‌دیدگی بازیکنان و افزایش بهره‌وری فنی تیم را به همراه داشته باشد؛ عواملی که در نهایت بر عملکرد ورزشی و حتی درآمدهای باشگاه اثرگذار خواهند بود.
نکته قابل توجه دیگر، تداوم وابستگی باشگاه به اجاره شهر موزیک زیرساخت‌های ورزشی است. ارقام اعلام‌شده برای اجاره زمین تمرین و سالن بدنسازی نشان می‌دهد پرسپولیس همچنان فاقد مالکیت کامل بر بخش مهمی از زیرساخت‌های مورد نیاز خود است و هر سال باید منابع قابل توجهی را صرف اجاره اماکن ورزشی کند.
این موضوع از منظر اقتصاد ورزش، اهمیت سرمایه‌گذاری در ایجاد و تملک زیرساخت‌های اختصاصی را بیش از پیش نمایان می‌کند؛ اقدامی که می‌تواند در بلندمدت هزینه‌های جاری باشگاه را کاهش داده و ارزش دارایی‌های آن را افزایش دهد.

آیا اینفانتینو جانشین گوترش می‌شود؟

گزارش‌های اخیر رسانه‌های بین‌المللی از جمله واشنگتن‌پست، پرده از گمانه‌زنی سیاسی دور از انتظاری برداشته است که احتمال نامزدی جیانی اینفانتینو، رئیس فعلی فیفا، برای پست دبیرکلی سازمان ملل متحد با حمایت مستقیم دونالد ترامپ را مطرح می‌کند. این خبر که در آستانه تغییر و تحولات مدیریتی در نیویورک مطرح شده است، پرسش‌های جدی را پیرامون تغییر رویکرد سازمان ملل از دیپلماسی کلاسیک به مدیریتِ تجاری اجرایی ایجاد کرده است. نزدیکی این دو چهره تنها انگلیسی برای همه یک همگرایی سیاسی ساده نیست، بلکه ریشه در امتیازات و خوش‌خدمتی‌های بحث‌برانگیزی دارد که اینفانتینو به ترامپ ارائه کرده است. مخصوصا جنجال اخیر در جریان جام جهانی ۲۰۲۶ که در آن اینفانتینو با نادیده گرفتن کارت قرمز یکی از بازیکنان تیم ملی آمریکا، اجازه داد، این بازیکن در بازی حساس بعدی نیز حضور یابد، اقدامی که به معنای واقعی کلمه، گامی در جهت جلب رضایت و تقویت جایگاه سیاسی ترامپ در سطح جهانی تلقی شد. حامیان اینفانتینو، از جمله پائولو زامپولی، نماینده ویژه ترامپ، استدلال می‌کنند که توانایی اینفانتینو در مدیریت بیش از ۲۰۰ فدراسیون ملی در فیفا، او را به گزینه‌ای ایده‌آل برای هدایت ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل تبدیل کرده است؛ در واقع، این دیدگاه به دنبال تکنوکراتیزه کردن سازمان ملل است تا جایی که مهارت‌های لابی‌گری، مدیریت بحران‌های مالی و سازماندهی رویدادهای بزرگ، جایگزین پیشینه‌های دیپلماتیک سنتی شود. با این حال، مسیر اینفانتینو تا رسیدن به طبقه سی‌وهشتم ساختمان سازمان ملل پر از موانع است؛ مهم‌ترین آن‌ها سد وتوی پنج عضو دائم شورای امنیت است که برخلاف ساختار فیفا، در سازمان ملل حرف آخر را می‌زنند و بعید به نظر می‌رسد که حتی برخی متحدان اروپایی آمریکا، به راحتی به گزینه‌ای که برچسب نامزد ترامپ را بر پیشانی دارد، چراغ سبز نشان دهند. علاوه بر این، حضور رقبای اینفانتینو همچون میشل باچلت و رافائل گروسی که دارای کارنامه سیاسی و دیپلماتیک ملموس هستند، نشان می‌دهد که گذار از یک چهره ورزشی به دیپلمات ارشد جهان، چالشی بزرگ برای اعتبار سازمان ملل در عرصه‌های ژئوپلیتیک خواهد بود. ورای بحث توانمندی‌های اینفانتینو، این رویکرد نشان‌دهنده یک تغییر استراتژیک از سوی ترامپ است که به دنبال چهره‌ای است که نه لزوما در چارچوب‌های سخت دیپلماتیک محصور باشد، بلکه بتواند به عنوان یک مدیر اجرایی همسو با منافع واشنگتن، سازمان ملل را به نهادی منعطف‌تر تبدیل کند. در نهایت، اگرچه اینفانتینو در جام جهانی ۲۰۲۶ نشان داد که به خوبی زبان ارتباط با قدرت‌های سیاسی را می‌فهمد، اما دبیرکلی سازمان ملل میدانی به مراتب پیچیده‌تر از زمین فوتبال است و انتخاب او، اگر به واقعیت بپیوندد، نه تنها یک تغییر مدیریتی، بلکه یک زلزله ساختاری در دیپلماسی چندجانبه‌ گرایانه جهان خواهد بود.